از اونجایی که پروفایل بنده بسیار گویا است پس خاطره را برا

از اونجایی که پروفایل بنده بسیار گویا است پس خاطره را براتون تعریف می کنم .
یه حیاط فکسنی از بابامون به ما ارث رسید که چند تا خونه ی کلنگی هم یه گوشه اش دلبری می کرد.کنار دیوار خونه هم درخت نارنج پیری بود که سالها با دیوار حیاط مانوس شده و روزهای گرم تابستون سر در گوش هم نجوی میکردند. زیاد کشش نمیدم تصمیم به بازسازی خونه گرفتیم بعد از کلی ایاب و ذهاب به شهرداری و مالیه و عدلیه موفق به کسب پروانه ساخت شدیم و با اندوخته اندکی که داشتیم پس از سپرده گذاری و اشک و آه و منت کشی وام مسکن گرفتیم و زدیم به کار ساخت و ساز اول با کمک داداشا خونه های کلنگی را ضربه فنی کردیم و از یه اوستای هم میهنی،،لر،،هم خواستیم که کارها را به عهده بگیره هرجا که هست خدا یارش باشه از روز اول که اومد شروع کرد به نق زدن و بهانه جویی که این بماند.
صبح یکی از روز های گرم تابستانی که هوا هم به شدت شرجی بود اوستای ما با کارگرا اومدن و ما هم طبق عادت هرروزه رفتیم با لگن زردمون که معرف حضورتون هست براشون از کارخونه یخ بیاریم.برق کارخونه از چند ساعت پیش رفته بود و یخ تا اطلاع ثانوی که این روزها مد شده نداشت.خیلی تو فکر رفتم که خدایا چه کنم و چه نکنم که به فکر افتادم از خونه ی اقوام ها مقداری یخ تهیه کنم..........


لطفا ادامه را درپست بعدی بخونید......