آخرین وعده ی دیدار من و باران بود

آخرین وعده ی دیدار من و باران بود
این هوای دو نفر،بی تو چه بی عنوان بود

ذهن من زمزمه ی یاد تورا خط میزد
یادت اما چه نهان.. گوشه ی دل پنهان بود
موی من رنگ شبش را به دلم میپاشید
بغض ..از خاطره ها یکسره آویزان بود
گفته بودی که یقین کن ..بخدا..میمانم
اخرین مهلت افسونگری ایمان بود
همه ی فاصله ها دردل من روییدند
و فرو ریخت مرا،فاصله نه!طوفان بود