چِقدر خیال میکرد

چِقدر خیال میکرد

همـه چیز درست مےشوَد...مادر

در وقــتِ شرعےِ دلهره هاےِ شــرجےِ سجاده اش...


زبـان به دندان میگَزید و مراعات خدا را مےکرد

مبــادا حادثه اے دامن گیر جوانےام باشد

مبادا آب خوش ازگلوےِ،شیطان پایین ببرم

مــےتــرسیــد ...از خیالاتے که وَرم مےدارد

مبــادا

چکـه کنم از

دســت هایے خدایے که،مرا به اون سپرده بود...!!

مـادر مقصــر نبــود

خــدا هم سَر از افکارِ من در نیاورد..!

یک جاےِ آرزوهایم هیچوقت

بـا چهار * قــُلِ * مـادر جور در نمےآمد

یـک جاےِ زندگے در دعاهاے او نگنجید


مـادر تمام اشک هایش را به کار بَست

امــا چه فایده

یـک جاےِ کارها هیچوقت درست نشُد


تقصیـر مادر نبود

تقصیـر هیچکس نبود

مقصـر صِراطے بود که هیچ گاه

مستقیـم آرزوهایم نَشُد


مـا خدا را باید از بےراهه ها مےشناختیم...!!