سهم من از روزگار چشم دوختن به جاده بود و پاره سنگی که روی

سهم من از روزگار چشم دوختن به جاده بود و پاره سنگی که روی آن بنشینم ، خیلی سخت و سرد است هر روز انتظار تو را کشیدن و نگاه سبزت را طلب کردن ، خیلی درد دارد دوست داشت را یاد بگیری اما به روزگار باید جدایی را جواب بدهی .........